Czytasz
Zuzannie – sonet Wojciecha Więckowskiego
pl Polish

Zuzannie – sonet Wojciecha Więckowskiego

Zuzannie

do albumu,
na okazję osiemnastych urodzin
pracowicie wydzierganego przez Maniusię

 

Może to i nieładnie, że z dorosłą wnuczką,
która literaturę darzy uczuciem oględnym
i lektury pochłania w trybie dość oszczędnym,
upierdliwy dziadunio drzaźni się maluczko.

Jednakowoż Ci życzę w chwili uroczystej
abyś się, nie zważając na język niesforny;
kapryśną gramatykę i rozliczne formy,
zakochała w uroku swej mowy ojczystej.

Abyś w swym pensjonacie, kiedy przy kolacji
zacni goście wieść będą zasadnicze spory,
wtrąciła cytat, celny w danej sytuacji.

Zaś goście, zaskoczeni wdziękiem metafory
„Jaki ona ma fajny styl komunikacji”
szepną. Warto zawalczyć o takie splendory.

Wojciech Więckowski

fot. pixabay.com

__________________
Wojciech Więckowski
 – rymopis utylitarny. Wierszy używa do bieżącej komunikacji z bliźnimi – składania powinszowań, uwodzenia, podtrzymania na duchu czy wyrażenia swojego poglądu. Preferuje wiersze rymowane, bowiem przesłanie ma wnikać w adresata gładko i sympatycznie. Trudności frazy  i rymu traktuje jako wyzwania zmuszające do wyrafinowania meritum. Lubi pofiglować ze słowami. Opublikował dwa tomiki wierszy: „Taki jestem” i „Z szuflady rymopisa”. Prozę publikuje na portalu podlaskisenior.pl, zaś publicystykę w Echach Rajgrodzkich.

 

 

Zobacz też

 

 

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content