Czytasz
Ziemia – piłeczka – wiersz Ireny Słomińskiej

Ziemia – piłeczka – wiersz Ireny Słomińskiej

Ziemia – piłeczka

 

Aztecy swym bogom składali w ofierze
żywe ludzkie serca.
Lecz to nie wiersz o wyrwanym sercu.
Struga krwi nie wyniesie ich ofiar na ołtarze.
Nie zakwitnie stygmatem  na człowieczych rękach.

Nie będziemy musieli bać się dnia i nocy.
Księżyc zaniecha odmieniać oblicze –
z łagodnego na groźne i znowu łagodne.
Poeci przestaną wywoływać ducha śmierci.

Z zaświatów powróci i piękno, i lepsze jutro.
Zaistnieje duchowy projekt Architekta.
W kosmos wystrzelą rakiety napędzane dobrym
słowem.
I ludzie odkryją braterstwo krwi. Wszak zrodziliśmy się
ze wspólnej matki.
Zakwitną znów kwiaty na wszystkich grobach.
I nikt nie będzie barankiem bądź łotrem.
I wszelki głód nas nie podzieli.

Tak, uwierzymy, że świat ewoluuje. By nie spaść
jak pingpongowa piłeczka.
Do otchłani.

Irena Słomińska

fot. pixabay.com

_________________________________________
Irena Słomińska – Urodziła się w 1948 w Siemiatyczach. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Poetka, autorka recenzji, współredaktorka tomików. Debiutowała w 1975 r. („Głos Szczeciński”). Opublikowała arkusz poetycki Stopa za stopą (Szczecin 1976) oraz w Białymstoku tomiki: Granice (1990), Powracają ogrody (1994), A przecież jestjeszcze miłość (1999), W błękicie odnajdziemy się o zmierzchu (2001), Przebaczyć sobie dzień (2003), A w kruchej skorupcedusza (2004), Smak istnienia (współautorka, 2009), Pogranicza (2011), Przydrożnym różom nie brak wyobraźni (2012), Doznania (2016), Tożsamość (2018), Jestem (2019), Nieskończony wiersz (2019), Nić, nie tylko Ariadny (2020), Lampka wiary (wybór) (2020), Mikrokosmos (2021), Pocałunki (2021), Szkice wierszem (2022), Dziennik liryczny (2022), Sen – jawa – pamięć (współautorka, 2023), Wiersze ostatnie (2023). Związana z Nauczycielskim Klubem Literackim w Białymstoku. Jest członkiem Związku Literatów Polskich. Mieszka w Białymstoku.

 

 

 

 

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content