Czytasz
Wiersz 12. (kobieta wdycha…) Krystyny Gudel z tomiku „Pęknięcia i szczeliny”

Wiersz 12. (kobieta wdycha…) Krystyny Gudel z tomiku „Pęknięcia i szczeliny”

 

12.

kobieta wdycha dojrzały zapach
i wędruje do tamtego czasu

sadzonka była taka wątła
miejsce na życie niewiadome
grunt jednak okazał się dobry
krzew rozmnażając się dzielił

sprawne jeszcze ręce kobiety
obierają zwarte kiście

sok przelewa się przez palce
zapach nie mieści się w kuchni

kobieta upija się smakiem urodzaju

wciąż nie może zrozumieć
dlaczego winogrona

dojrzewają tak często

Krystyna Gudel

fot. pixabay.com

___________________________________
Krystyna Gudel z d. Dyszkiewicz (rocznik 1959), emerytowana nauczycielka, mieszka w Suchowoli. Pracowała w Szkole Podstawowej w Zabielu i w Zespole Szkół w Jaświłach. Poetka, regionalistka, inicjatorka wydarzeń kulturalnych. Prowadzi warsztaty dla dzieci i spotkania autorskie z dorosłymi. Stypendystka Marszałka Województwa Podlaskiego na rok 2019. Należy do NKL w Białymstoku i do Stowarzyszenia Autorów Polskich II Oddział w Warszawie. Wydała 9 tomów poetyckich: Sady pozostawione (2003), Stopy na ścieżkach  (2008),   Tam rodziły się tęsknoty (2011),  Stąd (2015),   Którędy do domu? (wiersze dla dzieci) (2016), Pielgrzymka codzienna (2018), Ziemi swojej i ludziom (2019),  Jeszcze z tobą zatańczę (2020), Spacery kota Mateusza i inne wiersze (wiersze dla dzieci) (2020). Ponadto zebrała i opublikowała wspomnienia wojenne w książce Historie pazurem wojny kreślone (2017), jest autorką tekstów do dwóch przewodników po gminie Suchowola, pisze do kwartalnika Biebrzańskim Szlakiem, jej utwory ukazały się w ponad 120 antologiach, almanachach i publikacjach pokonkursowych. Kolekcjonuje ołówki.

 

 

 

 

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content