poezja warmińsko-mazurska

odwrócić wieczność – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

odwrócić wieczność   płynę pod prąd rzeczywistości każdy kolejny krok znaczy drogę za margines czasu…

własna orbita – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

własna orbita   zanim przekonamy się o ciekawskiej ciszy niech zgrabny wykrzyknik stanie w poprzek…

ostatni oddech słońca – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

ostatni oddech słońca     miało się wydarzyć zbyt wcześnie a spóźniło się na własną…

piękna zmarszczka – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

piękna zmarszczka     żeby tak przystanąć w połowie drogi zrozumieć że pustka za plecami…

próbne uderzenie serca – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

próbne uderzenie serca   niebezpiecznie zaczynać proroctwo od samego końca niepoprawnie jest kochać wbrew wiośnie…

pojednawcze spojrzenie – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

pojednawcze spojrzenie   byt wiele kosztował mnie kamienny oddech zbyt dużo oczekiwałam pogrążając się w…

spóźniona godzina – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

spóźniona godzina     pokochać ciszę to zrozumieć ile wart jest pierworodny sens zauroczenie w…

minimalizm – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

minimalizm     co powraca o właściwej godzinie kończy się zwykle o tej samej porze…