Czytasz
Skorupa – wiersz Doroty Kościukiewicz-Markowskiej

Skorupa – wiersz Doroty Kościukiewicz-Markowskiej

Skorupa

 

Przywarła mocno,
zakleszczyła się w komórkach istnienia.
Zrosła i stopiła się z ciałem,
zagnieździła, rozpanoszyła –
żądna władzy jak niczego innego.
Jej ciężki pancerz
uciska od wieków tak mocno,
że nie czuć już bólu.
Zabija i dusi każdą inicjatywę,
która mogłaby ją obalić.
Krzyki, płacze, jęki i modlitwy,
wszystko w próżnię…
Chociaż. pod grubą warstwą cienia istnieje blask
nieczuły na skorupy niemy wrzask.
Ten blask jest wewnętrzną potęgą,
której macki hełmu nie dosięgną.
To jest coś, co nie jest materialne,
dzięki temu dla oprawcy niewidzialne.
W głębi duszy tli się cicho
nieskażone przez żadne licho.
Jak dostać się tam przyjacielu,
by uwolnić się od trosk tak wielu?
A może nigdzie iść nie trzeba,
i to jest tajemnica nieba?
Może wystarczy w ciszy pobyć z tym, co blisko,
i właśnie temu kłaniać się… z miłością, nisko?

Dorota Kościukiewicz-Markowska

grafika: Katarzyna Kozdra-Baczulis, Dorota Kościukiewicz-Markowska

_____________________________________
Dorota Kościukiewicz-Markowska – terapeutka psychologii pozytywnej, neurokognitywistka, trenerka terapii egzystencjalnej, wykładowczyni, pisarka. Założycielka Pracowni Dobrostanu w Szczecinie. Autorka dwóch powieści o sensie życia: Bez wysiłku i Nie chwycisz wiatru w garść oraz książki z terapeutycznymi bajkami dla dzieci Bajeczki nie tylko dla Majeczki, a także dwóch edycji albumu Pałac kolorów. Redaktor naczelna, pomysłodawczyni i felietonistka czterech edycji magazynu „Szczęście podaj dalej”. Nauczycielka autorskiego przedmiotu psychoLogika oraz programu „Zrozum swój rozum”. Więcej informacji o autorce: https://dorota.tv/

 

 

 

Zobacz też

 

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content