Czytasz
Regina Świtoń o tomiku wierszy Reginy Kantarskiej-Koper – ,,Ślad”

Regina Świtoń o tomiku wierszy Reginy Kantarskiej-Koper – ,,Ślad”

W wędrówce przez codzienność

 

,,Ślad” Reginy Kantarskiej-Koper to niedawno wydany tomik, bogaty w treści, z pięknymi ilustracjami Julii – wnuczki poetki.

Autorka, przeniknięta dobrocią i życzliwością ku ludziom, słowami delikatnymi świeżością wiosennych kwiatów wskazuje na motyw drogi jako naszej wędrówki przez życie, przez czas, ku przeznaczeniu. Wiersz ,,Nowe istnienie” z rozdziału I wprowadza w radość narodzin, ale też wskazuje na zagrożenia burzowej chmury, którą człowiek napotka w dorosłym życiu. Bo czymże ono jest, jak nie podróżą pociągiem z dworcami i torami, które nigdy się nie zejdą?

Poetka przekazuje czytelnikowi treści swoich przeżyć i przemyśleń. Patrzy krytycznie na rzeczywistość i stara się znaleźć miarę jej oceniania. Człowiek, ta najmądrzejsza istota, potrafi kłuć ostem słów, smagać pokrzywą oskarżeń. A przecież słowo stwarza szansę porozumiewania się, może być czymś najcenniejszym. Świat dzisiejszy to hańba i zdrada/ bliźniacze siostry/ wypasione/ kwitną w najlepsze (Apokalipsa str.80). W wierszu ,,Wolność” (str.92) napisze: Kiedy wreszcie wyjęto z nadal milczących ust knebel/ buchnęła fala nienawiści/ z ekranów i głośników popłynęły rynsztoki nowego języka.

Jak zmienić świat, w którym ogrody miłości zarosły trawą zapomnienia, a więź międzyludzka porwana jak pajęczyna na silnym wietrze? Poetka sugeruje, że trzeba wrócić do jasnych prostych zasad/ podanych przez Boga (str. 81). Marzy o cudotwórcy, który umiałby/  agresję przetworzyć w miłość/ by każdy człowiek mógł/ zestarzeć się w pokoju (str.81).

W świat lirycznego wzruszenia wprowadzają nas wiersze poświęcone najbliższym. Autorka przeżyła trzy śmierci: ojca, matki i brata. Wspomnienia o rodzinie, o krzątającej się po izbie matce to zaczarowany czas/ snucia magicznych baśni lub po prostu wspólnego bycia/ w kojącej ciepłej ciszy. Z nostalgią opisuje wieś rodzinną, której nie rozpoznała po latach, bo zmieniła ją nowoczesność: komputery, smartfony/ miastowe zwyczaje.

Bohaterka liryczna ma rozdwojoną duszę. Połowę w zachwycie nad urokami życia, drugą z lękiem przeczuwającym wojnę światów. Wpisana w przemijanie coraz bardziej odczuwa posmak ostateczności. Na Drugą Stronę chciałaby zabrać zapachy wiosennych kwiatów/ renesansową muzykę/ kolory złotej jesieni.

Utożsamia się z porami roku. Dzisiaj zima jest już tylko we mnie/ śnieg włosów/ mróz w ciele/ skrzypiące kości/ perły łez na policzkach. Opuszczona i schorowana, w rozdziale ,,Słowo i milczenie” przeprowadza wielkopostny rachunek sumienia XXI wieku. Była dobrą matką, ale co w zamian otrzymała od życia? Dlaczego starość jest taka bolesna? – zapyta w wierszu ,,Pytania” i dziwi się: Po co było/ tak mocno przeżywać życie? W ,,Pejzażu wewnętrznym” powie, że ma porachunki z Bogiem, choć to jak zawracanie kijem nurtu rzeki, jak dmuchanie przeciwko wichurze (str.57). Tkwi w niej drzazga smutku/ uwiera i kłuje nieustannie/ nawet gdy usta się śmieją. Ale zwróci się z pytaniem do Boga: Chyba się zawijać do wiecznego portu nie każesz? (W przededniu urodzin, str. 64). Chciałaby jeszcze nacieszyć się swoimi wnuczętami. Z dumą pisze, że energia je rozpiera, z młodzieńczych gardziołek wyrywa się radość (str.37). Starsza wnuczka śpiewa na Koncercie Muzyki Dawnej 2017, młodsza na koncercie Piechotą do lata 2018.Wnuczek to jej słońce, które wpadnie na chwilę i rozjaśni szarą codzienność.

Tomik zamyka wiersz ,,Milczcie o mnie”. W treści prośba Autorki: Kiedy umrę/ milczcie o mnie. Wspominać mnie mogą/ tylko moje książki// tylko one mówią o mnie/ kawałek prawdy.

Ten ,,kawałek prawdy” to bogaty zapis z życia, treści przeżyć i przemyśleń poetki.

…Bo życie nie kończy się na tych chwilach wyjątkowo szczęśliwych, które je złocą, bo są w nim niepojęte zwroty, których ani rozum, ani serce wytłumaczyć nie mogą.
(J.I. Kraszewski Resurrecturi)

Regina Świtoń

__________________________________________________
Regina Kantarska-Koper – emerytowana nauczycielka, poetka, melomanka. Uprawia poezję, prozę, krytykę literacką i amatorsko malarstwo. Członek Związku Literatów Polskich i Nauczycielskiego Klubu Literackiego. Wydała dwanaście indywidualnych tomików i trzy jako współautorka w serii „Kajety Starobojarskie”. Liczne publikacje w prasie, w ponad stu wydawnictwach zbiorowych: pokonkursowych, antologiach, almanachach, w tym w języku angielskim w Wielkiej Brytanii i USA oraz w Indiach w języku telugu. Redaktor antologii dla dzieci „Czarowny świat wierszy”, w latach 2010-2018 współredaktor serii poetyckiej – rocznika „Kajety Starobojarskie” oraz kilkunastu antologii i tomików poetyckich. Laureatka i jurorka konkursów literackich.

Regina Świtoń – emerytowana polonistka, poetka. Mieszka w Knyszynie. Członkini Knyszyńskiego Towarzystwa Regionalnego im. Zygmunta Augusta i Nauczycielskiego Klubu Literackiego w Białymstoku. Autorka kilkunastu tomików poetyckich, współautorka tomików z serii poetyckiej ,,Kajety Starobojarskie”: Wyjaśniając siebie (2010), Pomiędzy zmierzchem a świtem  (2016).  Laureatka wielu konkursów literackich. Jej wiersze publikowane były w ponad 60 wydawnictwach zbiorowych: pokonkursowych, antologiach poezji, almanachach (m.in. w esperanto), w ,,Nowym Gońcu Knyszyńskim”, w kwartalniku NKL ,,Najprościej”, w ,,Modzie na Zdrowie”, w ,,Służbie Miłosierdzia”.

Zobacz też

 

 

 

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content