Czytasz
Raju tu nie zastałam – wiersz Józefy Drozdowskiej
pl Polish

Raju tu nie zastałam – wiersz Józefy Drozdowskiej

Raju tu nie zastałam

Kuzynce Jadwidze Kolendo

Raju tu nie zastałam
zapewne jeszcze milę by jechać
do jego wrót
zaś jezioro w którym obmywał
dłonie Pan Bóg
gdy tylko ulepił człowieka
falowało w swym błękicie podobnym
niebu tuż po stworzeniu

Nie odważyłam się
umyć w nim swoich rąk

Chodząc brzegiem z kuzynką Jadwigą
daleko aż po Opartowo
dziewiczą świętość zastępowałyśmy
codziennością i gorzkim smakiem zwierzeń

Stary sad w którym
pachniało gruszkami i osami
w niczym nie przypominał Edenu
tylko to j e z i o r o – jak myślisz –
dlaczego Bóg nas stamtąd nie wygnał?

Rajgród, sierpień 1992

Józefa Drozdowska

 

Wiodą nas drogi / J. Drozdowska, I. Grabowiecka, M. Roszkowska. Białystok 2017. – (Kajety Starobojarskie / wybór, redakcja R. Kantarska-Koper, J. Pisarska; nr 11)

fot. pixabay.com
_______________
Józefa Drozdowska – ur. 1954 w Jeziorkach koło Augustowa. Poetka, autorka tomików wierszy, książki prozatorskiej „Opowieści z domu pod topolą”, książek dla dzieci oraz prac dotyczących Suwalszczyzny; współredaktorka antologii poetyckich, bibliotekarka, regionalistka, animatorka życia literackiego. Debiutowała w 1978. Wiersze publikowała w czasopismach, antologiach i podręcznikach szkolnych. Należy do Związku Literatów Polskich, Nauczycielskiego Klubu Literackiego w Białymstoku i Jamińskiego Zespołu Indeksacyjnego.

 

 

Zobacz też

 

 

 

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content