Czytasz
Przestrzenie miłości – wiersz Ireny Słomińskiej

Przestrzenie miłości – wiersz Ireny Słomińskiej

Przestrzenie miłości

 

Bezkresna
tworzy życie niezmierzone.
Scala przestrzenie: wewnętrzną, zewnętrzną.
Ciebie.
Gdzie nieznany początek
i niepoznana mgła końca
boskiej energii
otula ciepłem
kiełkujące ziarenko
jaźni.
I twoją złożoną z ciała i duszy
materię przeżywania.
I twoje wychodzenie z siebie naprzeciw innemu:
mężczyźnie, kobiecie, dziecku.
Czułość, dotyk, który
wiąże
ciebie, ludzi, Boga.
Bo przecież czułaś,
że Bóg cię dotknął przestrzenią
i zamknął w sobie

Irena Słomińska

fot. pixabay.com

___________________________________________
Irena Słomińska – urodziła się w 1948 roku, w Siemiatyczach. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Poetka, autorka recenzji, współredaktorka tomików. Debiutowała w 1975 („Głos Szczeciński”). Opublikowała arkusz poetycki Stopa za stopą (Szczecin 1976) oraz w Białymstoku tomiki: Granice (1990), Powracają ogrody(1994), A przecież jest jeszcze miłość (1999), W błękicie odnajdziemy się o zmierzchu (2001), Przebaczyć sobie dzień (2003), A w kruchej skorupce dusza (2004), Smak istnienia (współautorka, 2009), Pogranicza (2011), Przydrożnym różom nie brak wyobraźni (2012), Doznania (2016), Tożsamość (2018), Jestem (2019), Nieskończony wiersz (2019), Nić, nie tylko Ariadny(2020), Lampka wiary (wybór), (2020). Związana z Nauczycielskim Klubem Literackim w Białymstoku. Jest członkiem Związku Literatów Polskich. Mieszka w Białymstoku.

 

 

 

 

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content