Czytasz
Południe – sen, wspomnienie – wiersz Ireny Słomińskiej

Południe – sen, wspomnienie – wiersz Ireny Słomińskiej

Południe – sen, wspomnienie

 

Woźnica na furmance. Przestrzeń, konie.
Płyną poprzez powietrze pól. Bat zamilkł,
spokój i stękanie drogi, ociężałego wysiłku.
Snopy żyta przecinają wyobrażenie nieba,
ku któremu spiętrzone wybiegły…
Do domu, stodoły, obejścia prowadzą
dzwoneczki skowronka. Zapowiedź obfitości,
zasobności spichlerza.
Takie przyziemne, przyglebne, wyrosłe zielone
marzenie.
Wyobrażenie stołu, rozkwitu, piękna
oczekiwań. Nadziei jednoczącego dom ładu.
Pieśń zbóż nadaje ponadwiekowy sens
tęsknotom woźnicy. Prawie jej nie słyszy,
a gra… Urzeka harmonią szeptu i ciszy.
Muchy obsiadły konie. Przeganiają je wachlarzem
ogonów. Muchy, skwar, południe.

Irena Słomińska
I miejsce w Konkursie im. Elżbiety Daniszewskiej 2023

fot. pixabay.com

___________________________________________
Irena Słomińska – urodziła się w 1948 roku, w Siemiatyczach. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Poetka, autorka recenzji, współredaktorka tomików. Debiutowała w 1975 („Głos Szczeciński”). Opublikowała arkusz poetycki Stopa za stopą (Szczecin 1976) oraz w Białymstoku tomiki: Granice (1990), Powracają ogrody(1994), A przecież jest jeszcze miłość (1999), W błękicie odnajdziemy się o zmierzchu (2001), Przebaczyć sobie dzień (2003), A w kruchej skorupce dusza (2004), Smak istnienia (współautorka, 2009), Pogranicza (2011), Przydrożnym różom nie brak wyobraźni (2012), Doznania (2016), Tożsamość (2018), Jestem (2019), Nieskończony wiersz (2019), Nić, nie tylko Ariadny(2020), Lampka wiary (wybór), (2020). Związana z Nauczycielskim Klubem Literackim w Białymstoku. Jest członkiem Związku Literatów Polskich. Mieszka w Białymstoku.

 

 

 

Zobacz też

 

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content