Czytasz
piękna zmarszczka – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

piękna zmarszczka – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

piękna zmarszczka

 

 

żeby tak przystanąć
w połowie drogi
zrozumieć że pustka za plecami
nie bierze się znikąd

zachować
żeby światło stało się
własnym półcieniem

najpiękniejsze ballady
należą do spadających gwiazd
księżyca bojącego się
uronić jedną niepowtarzalną łzę

przedostaję się
ponad parszywy sens
mimo zagłady
którą dobrowolnie tu wprowadzasz
rozkojarzona przez zmysły
zdewastowana
niby piękna zmarszczka
w lustrze

wszystko to należy się
wspomnieniom
jakie pragnę zaprowadzić
ponad kres istnienia

lituję się nad nocą
nad jej bolesnym dotykiem
zrozum jak wiele czułości
brakuje snom by stały się
rozwiązłym koszmarem

Katarzyna Anna Koziorowska

fot. pixabay.com

_____________________________________
Katarzyna Anna Koziorowska – urodziła się 21.09.1990  w Olsztynie, gdzie również obecnie mieszka. Interesuje się głównie muzyką, z której czerpie natchnienie do pisania. Zdobyła kilka wysokich miejsc i wyróżnień w konkursach poetyckich. Posiada publikacje w tomikach –  „Moje Anioły” (2018) i  „Żyć naprzód” (2023). Należy do Związku Literatów Polskich (oddział w Olsztynie). Uwielbia przebywać w samotności, pogrążać się w marzeniach. Jest lekko egocentryczna, ale przy tym bardzo nieśmiała. Nie przepada za przebywaniem w tłumie.

 

 

 

 

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content