Czytasz
ostatni oddech słońca – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

ostatni oddech słońca – wiersz Katarzyny Anny Koziorowskiej

ostatni oddech słońca

 

 

miało się wydarzyć
zbyt wcześnie
a spóźniło się na własną odległość

miało przybyć
o określonej porze
aż księżyc pękł na pół
ktoś przerzucił pomost
między marginesem a granicą

cierniste cienie
tłoczą się u nagich kolan
spopielały kalendarz nie odlicza
snów do spełnienia

pokiereszowana
dłonią wszędobylskiego lęku
przekradam się na drugą stronę
jutra
odnajduję wnioski
nie chciałam martwić się
wspomnieniami
wszystkie poddane śmierci

nie mogę kochać
abyś nie wspomniał samotności
o naszym przerwanym niebie

pękł ostatni oddech słońca
rzeczywistość pije kawę
z wyszczerbionego kubka

Katarzyna Anna Koziorowska

fot. Dariusz Marek Gierej

_____________________________________
Katarzyna Anna Koziorowska – urodziła się 21.09.1990  w Olsztynie, gdzie również obecnie mieszka. Interesuje się głównie muzyką, z której czerpie natchnienie do pisania. Zdobyła kilka wysokich miejsc i wyróżnień w konkursach poetyckich. Posiada publikacje w tomikach –  „Moje Anioły” (2018) i  „Żyć naprzód” (2023). Należy do Związku Literatów Polskich (oddział w Olsztynie). Uwielbia przebywać w samotności, pogrążać się w marzeniach. Jest lekko egocentryczna, ale przy tym bardzo nieśmiała. Nie przepada za przebywaniem w tłumie.

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content