Czytasz
most – wiersz Beaty Kulagi

most – wiersz Beaty Kulagi

most

 

Stara wierzba nad rzeką
most z gałęzi rozwiesza,
a brzask po nim powoli się skrada.
Już po liściach się toczy
dnia złocista kaskada.
Falom wiatr nieco szyki pomieszał.

Słońce złotym warkoczem
przędzie kładkę do świtu,
na niej sen się rozstaje z powieką.
Dzień na nici pajęczyn
krople rosy nawleka,
zmienia łąkę w krainę zachwytu

wystrojoną w sukienkę
z niezabudek i maków.
Biegnę po niej beztroska radosna,
a w dziecięcym serduszku
dźwięki lata i wiosny,
a w dziecięcym uścisku – dłoń matki –

trwały most, co bezpiecznie
pozwala przechodzić
nad przepaścią dziecięcych
trosk i niepowodzeń.

Beata Kulaga
z tomiku „Na fali”

fot. pixabay.com


____________________________________
Beata Kulaga – z urodzenia lwowianka, z wyboru białostoczanka. Ukończyła filologię polską i ukraińską. Należy do Robotniczego Stowarzyszenia Twórców Kultury w Przemyślu, Nauczycielskiego Klubu Literackiego w Białymstoku i Stowarzyszenia Autorów Polskich – Oddział Warszawski II. W 2021 roku dołączyła do kabaretu Wandy Stańczak „Pół serio”. Autorka wierszy, utworów satyrycznych i krótkich form prozatorskich. Debiutowała tomikiem „Muśnięcia” (2013). Współautorka Kajetów Starobojarskich „Uchwycić kształt”, tomików „Dwie strony lustra” oraz „Na fali” – „pod parasolem”. Jej utwory publikowane są w polskich i międzynarodowych antologiach i periodykach. Laureatka ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów poetyckich.

Przewiń do góry
Skip to content