Czytasz
Listopad – sonet Reginy Świtoń

Listopad – sonet Reginy Świtoń

 

Listopad

Dom spogląda na ogród zaćmioną źrenicą.
Jeszcze niedawno gościła tu jesień złota.
Na telebimie pustki żarzy się tęsknota,
chłód bladą pleśnią mgieł pudruje ziemi lico.

Pędzą nimbusy niczym tabun rozhukany,
wściekłość wichrów porywa i grozę rozsiewa.
Niebo siecze szarością. Stepuje ulewa
rozwichrzoną grzywą, warkoczem poszarpanym.

Rozpada się w wietrze uroda załzawiona.
I tylko z przemoczonej, zmętniałej alkowy
wyrudziałe doloroso chrzęstów dębowych

o ratunek woła. Zanim zbutwieje, skona
ostatni liść żalem na pierś ziemi rzucony,
okruchem ciepłych wspomnień nasycą się wrony

Regina Świtoń

foto: Jan Tomżyński

_________
Regina Świtoń – emerytowana polonistka, poetka. Mieszka w Knyszynie. Członkini Knyszyńskiego Towarzystwa Regionalnego im. Zygmunta Augusta i Nauczycielskiego Klubu Literackiego w Białymstoku. Autorka kilkunastu tomików poetyckich, współautorka tomików z serii poetyckiej ,,Kajety Starobojarskie”: Wyjaśniając siebie (2010), Pomiędzy zmierzchem a świtem (2016). Laureatka wielu konkursów literackich. Jej wiersze publikowane były w ponad 60 wydawnictwach zbiorowych: pokonkursowych, antologiach poezji, almanachach (m.in. w esperanto), w ,,Nowym Gońcu Knyszyńskim”, w kwartalniku NKL ,,Najprościej”, w ,,Modzie na Zdrowie”, w ,,Służbie Miłosierdzia”.

 

Zobacz też

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content