Czytasz
Jesienne zwierzenia – sonet Reginy Świtoń
pl Polish

Jesienne zwierzenia – sonet Reginy Świtoń

 

Jesienne zwierzenia

Wypłowiały marzenia lata. W peniuarze
jesiennym ogród migocze rubinem, czerwienią.
Promień tańczy między okruchami zieleni,
rozpala pajęczyny na gasnących ołtarzach.

Liść mantrę ku wiatrom niesie. Czeka odlotu.
Krzyki drozdów spasionych przeszywają ciszę.
W dębowym refektarzu sójka radość kołysze
skrzeczącą sonatą. Szpak zachłanną ochotą

degustuje smak ciemnego winogrona.
Falsetto, fortissimo… Ptasie unisono
dźwięczy płomiennie, rozsiewa nutki wspomnień.

Tęskną partyturą wiosny przemawia do mnie.
Burza namiętności? Nie, to już pożegnanie.
Chwytam chwile szczęścia wtopiona w przemijanie.

Regina Świtoń

foto: Dariusz Marek Gierej

____________
Regina Świtoń – emerytowana polonistka, poetka. Mieszka w Knyszynie. Członkini Knyszyńskiego Towarzystwa Regionalnego im. Zygmunta Augusta i Nauczycielskiego Klubu Literackiego w Białymstoku. Autorka kilkunastu tomików poetyckich, współautorka tomików z serii poetyckiej ,,Kajety Starobojarskie”: Wyjaśniając siebie (2010), Pomiędzy zmierzchem a świtem (2016). Laureatka wielu konkursów literackich. Jej wiersze publikowane były w ponad 60 wydawnictwach zbiorowych: pokonkursowych, antologiach poezji, almanachach (m.in. w esperanto), w ,,Nowym Gońcu Knyszyńskim”, w kwartalniku NKL ,,Najprościej”, w ,,Modzie na Zdrowie”, w ,,Służbie Miłosierdzia”.

Zobacz też

 

 

 

 

Zobacz komentarze (0)

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Przewiń do góry
Skip to content