Czytasz
Jesienne upiory – wiersz Urszuli Krajewskiej-Szeligowskiej

Jesienne upiory – wiersz Urszuli Krajewskiej-Szeligowskiej

Jesienne upiory

 

 

Gdy zmrok zapada w wieczór jesienny
i znika słońca tarcza zbyt wcześnie,
przypływa nastrój ponury, senny
i świat pogrążyć chciałby się we śnie,

a przecież jeszcze noc nie nadchodzi
i jeszcze godzin tyle wieczoru,
czemu po głowie myśl straszna chodzi,
czemu obecność czuję upiorów?

To wiatr tak wyje jak potępiony,
wydaje jęków, żalów odgłosy,
wkręca się z świstem w drzewa korony
niby nietoperz w rozwiane włosy.

To deszcz tak stuka w szyby miarowo,
z rynny mokrego gardła wciąż chlusta,
łka, o dach dzwoni listopadowo,
płacze, że ziemia zimna i pusta…

Upiory straszą. Leżę pod kocem
skryta przed nimi. Sen gdzieś odpłynął.
W długie, samotne wieczory, noce
godzina wlecze się za godziną…

Urszula Krajewska-Szeligowska


fot. pixabay.com

____________________________________________
Urszula Krajewska-Szeligowska – autorka wierszy lirycznych i satyrycznych, bajek dla dzieci, przekładów poezji z języka niemieckiego. W twórczości poetyckiej preferuje tradycyjne formy rymowane, lubi eksperymenty poetyckie w obrębie formy, tworzy limeryki, fraszki, akrostychy, tautogramy itp. Nagradzana i wyróżniana w ogólnopolskich konkursach literackich. Wydała trzy własne tomiki wierszy: „Między strugą a gościńcem” (2018), „W gąszczu uczuć” (2019), Ortobajki-zwierzajki” (2019) oraz  „Pamiętnik (nie)pogodny” (2023),  „To tylko takie tam… tautogramy” (2023); ponadto jej wiersze obecne są w kilkunastu antologiach oraz wielu antologiach pokonkursowych. Swoje wiersze zamieszcza również na Facebooku w kilku grupach poetyckich. Jej utwory znaleźć można również m. in. w kwartalniku literackim „Najprościej” a także  w białostockim piśmie literackim „Epea”. Mieszka niedaleko Zambrowa. Należy do Nauczycielskiego Klubu Literackiego w Białymstoku.

 

 

 

 

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content