Czytasz
Futuryści – wiersz Ireny Słomińskiej

Futuryści – wiersz Ireny Słomińskiej

Futuryści

 

Futuryści pisali swoje wiersze
także na papierze toaletowym.
Taki „nuż w bżuhu” zasiedziałego
mieszczaństwa, mający przypominać
fizjologię świata. W imię przyszłości
zdzierali maski,
odnawiali oblicze rzeczywistości,
burzyli, by tworzyć.
Ot, taka krótkowzroczność wszelkich
rewolucji.
Mentalnych, językowych, społecznych, ortograficznych.
Iluzja zmiany, motoru postępu.

Bywam futurystką w zaciszu swego mieszkania.
Bywam poetką, tworzę śmieci w kartonowych  pudłach.
Manifestuję, wychodzę na ulice.

Tworzę też śmieci w internecie. Sieję anarchię.
Rozsiewam iluzje po znajomych. Rozpaczliwie.

A papier toaletowy, na którym piszę,
nie ma końca.

Irena Słomińska

fot. pixabay.com

________________________________________
Irena Słomińska – Urodziła się w 1948 w Siemiatyczach. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Poetka, autorka recenzji, współredaktorka tomików. Debiutowała w 1975 r. („Głos Szczeciński”). Opublikowała arkusz poetycki Stopa za stopą (Szczecin 1976) oraz w Białymstoku tomiki: Granice (1990), Powracają ogrody (1994), A przecież jest jeszcze miłość (1999), W błękicie odnajdziemy się o zmierzchu (2001), Przebaczyć sobie dzień (2003), A w kruchej skorupce dusza (2004), Smak istnienia (współautorka, 2009), Pogranicza (2011), Przydrożnym różom nie brak wyobraźni (2012), Doznania (2016), Tożsamość (2018), Jestem (2019), Nieskończony wiersz (2019), Nić, nie tylko Ariadny (2020), Lampka wiary (wybór) (2020), Mikrokosmos (2021), Pocałunki (2021), Szkice wierszem (2022), Dziennik liryczny (2022), Sen – jawa – pamięć (współautorka, 2023), Wiersze ostatnie (2023). Związana z Nauczycielskim Klubem Literackim w Białymstoku. Jest członkiem Związku Literatów Polskich. Mieszka w Białymstoku.

 

 

 

Przewiń do góry
Skip to content